Οι λάτρεις του λένε ότι «το τρένο δεν σε μεταφέρει, σε ταξιδεύει». Ασφαλώς, γνωρίζουν περισσότερα από όσους το βλέπουν απλώς ως μεταφορικό μέσο. Η αλήθεια είναι πως σε μία διαδρομή με τρένο, ο ταξιδιώτης δεν κερδίζει χρόνο, αλλά ξενάγηση, εναλλασσόμενες εικόνες, γνωριμία με διαφορετικά τοπία. Κι όταν ξεκουράζεται το μάτι σου, εκείνο που πρώτο αλαργεύει και ταξιδεύει, είναι το μυαλό σου…

Στα μέσα του 19ου αι. ένας Βέλγος, που επί δέκα μήνες ταξιδεύει με τα διηπειρωτικά αμερικανικά τρένα προσπαθώντας να θεραπευτεί από έναν έρωτα χωρίς ανταπόκριση στην πατρίδα του, συλλαμβάνει την ιδέα ενός σιδηρόδρομου για βασιλείς και πρίγκηπες. Άλλωστε, η ευκατάστατη οικογένειά του, τραπεζίτες με σπουδαίο όνομα και ιδιαίτερες επαφές με τον βασιλέα Λεοπόλδο ΙΙ, του προσφέρει την ευκαιρία να επιδοθεί στο… σπορ στο οποίο και η ίδια μετά αφοσιώσεως επιδίδεται τα τελευταία χρόνια. Ο σιδηρόδρομος είναι ανερχόμενη δύναμη και η επένδυση σ΄ αυτόν είναι σίγουρη επιτυχία. Επιπλέον, αυτή την εποχή, ο Αμερικανός βιομήχανος Τζόρτζ Πούλμαν (George Pullman), έχει βγάλει στην αγορά τις πρώτες κλινάμαξες, τα «βαγόνια ύπνου», όπως τα λανσάρει, που απευθύνονται κυρίως σε εμπόρους οι οποίοι αναγκάζονται να ταξιδεύουν συχνά και σε μακρινούς προορισμούς. Μία νέα πόρτα έχει ανοίξει και περιμένει ορθάνοικτη νέους επενδυτές, που προτίθενται να ρισκάρουν…

Orient Express

Πίνεις σαμπάνια και όλη η Ευρώπη περνά από το παράθυρό σου

Αφού η μεγαλύτερη εξαδέλφη του δεν ανταποκρίνεται στον έρωτά του, ο Ζορζ Νάγκελμακερς (George Nagelmackers), ο νεαρός Βέλγος με την καλπάζουσα φαντασία, έχει βαλθεί να την εντυπωσιάσει με τις επιχειρηματικές του επιδόσεις. Κάποιοι χρονικογράφοι της εποχής μαρτυρούν μάλιστα ότι έρχεται σε επαφή με τον Πούλμαν και του ρίχνει την ιδέα της επέκτασης της κλινάμαξας και στην Ευρώπη, προτείνοντάς του μάλιστα να δημιουργήσουν από κοινού μία σιδηροδρομική εταιρεία, της οποίας οι συρμοί θα «οργώνουν» τα εδάφη της γηραιάς…